گزارش
گفتگو
یادداشت و مقاله
  • آرشیو اخبار

  • ۱۳۹۳/۰۴/۲۱ - ۱۹:۲۶


    طرح درختکاری ورودی اتوبان به سمت تهران

    مراد مرادی که در گفتگوی اختصاصی که با خبرنگار نگاه آبیک، اظهار داشت: این طرح برای زیبا سازی بیشتر شهر آبیک و همچنین افزایش سرانه فضای سبز شهروندان انجام گرفته است. مرادی گفت: به علت افزایش جمعیت آبیک و کمبود سرانه سبز برای هر شهروند اقدامات زیادی در دست انجام است، یکی از این اقدامات […]

    Print Friendly

    مراد مرادی که در گفتگوی اختصاصی که با خبرنگار نگاه آبیک، اظهار داشت: این طرح برای زیبا سازی بیشتر شهر آبیک و همچنین افزایش سرانه فضای سبز شهروندان انجام گرفته است.

    مرادی گفت: به علت افزایش جمعیت آبیک و کمبود سرانه سبز برای هر شهروند اقدامات زیادی در دست انجام است، یکی از این اقدامات درختکاری اطراف شهر است.

    وی درباره موضوع سرانه فضای سبز شهروندان و نحوی تعیین آن را اینگونه بیان کرد: تعیین سطح و سرانه کاربری فضای سبز در ایران ، تاکنون عمدتاً براساس استانداردهای مورد استفاده در کشورهای دیگر بوده است.

    وی در پاسخ به این سوال که تعیین سرانه فضای سبز به چه چیزهایی بستگی دارد افزود: تعیین سرانه فضای سبز تا حد زیادی بستگی به خصوصیات بیوکلماتیک منطقه و شهر دارد، بر این مبنا باید گفت سرانه فضای سبز در یک شهر کویری و یا یک شهر  بزرگ مانند تهران نمی‌تواند شرایطی همانند با یک شهر ساحلی در استان مازندران داشته باشد. با وجود این ، اطلاع از استانداردهای فضای سبز می تواند به عنوان هدایتگر فعالیتها و خط مشی‌ها به شمار آید.

    براساس مطالعات و بررسی های وزارت مسکن و شهرسازی ، سرانه متعارف و قابل قبول فضاهای سبز شهری در شهرهای ایران بین ۷ تا ۱۲ مترمربع برای هر نفر است که در مقایسه با شاخص تعیین شده از سوی محیط زیست سازمان ملل متحد (۲۰ تا ۲۵ مترمربع برای هر نفر)، رقم کمتری است. با وجود این ، در شهرهای مختلف کشور نیز این رقم ، با توجه به ویژگیهای متفاوت جغرافیایی و اقلیمی آنها، با اختلافاتی همراه است که میزان آنرا طرح های مصوب هر یک از شهرها تعیین می کنند.

    در مجموع « آنچه از دیدگاه محیط اجتماعی در ارتباط با فضای سبز شهری اهمیت دارد، میزان فضای سبز عمومی است ، یعنی فضای سبزی که رفت و آمد عموم مردم در آنها بدون مانع باشد، یا به تعبیر دیگر فضای سبز اجتماعی »‌

    بنابراین مفهوم سرانه فضای سبز تنها می تواند برای آن نوع فضای سبز به کار رود که برای گذران اوقات فراغت ، بازی و تفریح مهیا شده است.

    وی خاطرنشان کرد: نکته‌ای که درخصوص فضای سبز از اهمیت بالایی برخوردار است، مکان‌یابی آن می باشد. جین‌جکوب ، منتقد شهرسازی معاصر معتقد است که « پارک باید در جایی باشد که زندگی در آن موج میزند، جایی که در آن ، فرهنگ و فعالیتهای بازرگانی و مسکونی است. تعدادی از بخشهای شهری، دارای چنین نقاط کانونی ارزشمندی از زندگی هستند که برای ایجاد پارکهای محلی یا میادین عمومی ، مناسب به نظر می رسند.

    بر این اساس مکان‌یابی فضای سبز باید از اصولی چون « مرکزیت ، سلسله مراتب و دسترسی» تبعیت کند :

    مرکزیت فضای سبز به این مفهوم است که فضای سبز حتی‌المقدور در مرکز محله، ناحیه و یا منطقه شهری مکانیابی شود. همچنین فضاهای سبز در مقیاسهای متفاوت اعم از پارکهای محله‌ای، منطقه‌ای و امثال آنها ، باید با ساختار کالبدی متناظر خود انطباق داشته باشد، به عنوان مثال پارک منطقه‌ای در محدوده منطقه پیشنهاد شود.

    وی یکی دیگر از معیارها که در مکان‌یابی فضای سبز باید اشار کرد که باید به آن توجه شود، معیار « دسترسی» است. به این مفهوم که پارکهای شهری باید از چهار جهت به شبکه ارتباطی دسترسی داشته باشند تا بدین طریق هم جمعیت بیشتری از آن استفاده کند و هم امکان نظارت اجتماعی و امنیت پارک افزایش یابد. بدین‌ترتیب امکان بهره‌برداری دیداری از جلوه‌های زیبای پارک برای رهگذران از چهار جهت فراهم می شود.

    مرادی در پایان اضافه کرد : در این طرح که  بیش از ۷۰ راس نهال در آن  استفاده شده و امروز به پایان رسید.

    افزایش سرانه فضای سبز

    انتهای پیام/

    Print Friendly

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


    سه × 4 =